जरांगे पाटील यांची अवस्था पाहून बापाच्या डोळ्यांत अश्रू; पाटोद्यातला भावूक क्षण
समाजाच्या लढ्यात मुलगा झिजताना पाहून वडिलांचे काळीज हेलावले; अश्रूंनीच व्यक्त झाली मनोज जरांगे पाटील यांच्या बापाची वेदना.
मराठा समाजाच्या प्रश्नांसाठी सातत्याने संघर्ष करणारे मनोज जरांगे पाटील यांना भेटण्यासाठी पाटोदा येथे आलेल्या त्यांच्या वडिलांच्या डोळ्यांत अश्रू तरळल्याचा भावूक प्रसंग पाहायला मिळाला. मुलाला प्रत्यक्ष समोर पाहिल्यानंतर त्यांची झालेली अवस्था पाहून एका बापाच्या मनातील काळजी, वेदना आणि अस्वस्थता अश्रूंच्या रूपाने बाहेर पडली. उपस्थितांनीही हा प्रसंग पाहताना भावूक होत या क्षणाची अनुभूती घेतली.
मनोज जरांगे पाटील गेल्या काही काळापासून समाजाच्या आरक्षणासह विविध मागण्यांसाठी संघर्षाच्या भूमिकेत आहेत. आंदोलन, उपोषण, दौरे, बैठका आणि सातत्याने सुरू असलेल्या संघर्षामुळे त्यांच्या प्रकृतीवरही परिणाम झाल्याचे त्यांच्या समर्थकांकडून वेळोवेळी सांगितले जात आहे. अशा परिस्थितीत मुलाची अवस्था जवळून पाहण्याची वेळ त्यांच्या वडिलांवर आली आणि त्यांच्या भावनांचा बांध अश्रूंमधून फुटला.
समाजासाठी लढणाऱ्या कार्यकर्त्याच्या मागे उभ्या असलेल्या कुटुंबाची किंमत मात्र अनेकदा दुर्लक्षित राहते. आंदोलनाच्या व्यासपीठावर घोषणा असतात, गर्दी असते, संघर्षाची भाषा असते; मात्र त्या संघर्षामागे घरात असलेली चिंता, काळजी आणि भावनिक वेदना कॅमेऱ्यांसमोर क्वचितच येतात. पाटोद्यातील हा प्रसंग त्याच अदृश्य वेदनेची जाणीव करून देणारा ठरला.
मुलगा समाजाच्या प्रश्नांसाठी रस्त्यावर उतरतो, संघर्ष करतो, उपोषण करतो; मात्र त्याची प्रकृती खालावताना पाहणाऱ्या आई-वडिलांच्या मनात काय वादळ उठत असेल, याची कल्पना करणेही कठीण आहे. समाजासाठी मुलगा लढतोय, याचा अभिमान एका बाजूला आणि त्याच्या आरोग्याची चिंता दुसऱ्या बाजूला या दोन टोकांच्या भावनांमध्ये एका बापाचे मन हेलावून गेले.
पाटोदा येथे झालेल्या भेटीत वडिलांच्या डोळ्यांत आलेले अश्रू हे केवळ भावनिक दृश्य नव्हते, तर संघर्षाची मानवी किंमत दाखवणारा क्षण होता. व्यासपीठावरून मोठमोठ्या घोषणा देता येतात, संघर्षाची भूमिका मांडता येते; पण आपल्या मुलाच्या डोळ्यांत, चेहऱ्यावर आणि शरीरावर संघर्षाचे परिणाम पाहताना बापाच्या मनात निर्माण होणारी वेदना शब्दांत व्यक्त करणे सहज शक्य नसते.
या प्रसंगाचा व्हिडिओ आणि छायाचित्रे समाजमाध्यमांवर चर्चेत आली. मात्र या दृश्याकडे केवळ भावनिक प्रसंग म्हणून पाहण्यापेक्षा त्यामागील कुटुंबाची मानसिक अवस्था समजून घेण्याची गरज आहे. आंदोलन करणारा प्रत्येक व्यक्ती हा कोणाच्या तरी कुटुंबाचा सदस्य असतो. त्याच्या संघर्षाबरोबरच त्याचे कुटुंबही मानसिक आणि भावनिक पातळीवर त्या संघर्षाचा भार वाहत असते.
बापाच्या अश्रूंना शब्दांची गरज नसते. मुलाच्या वेदना पाहून डोळ्यांतून वाहणारे अश्रूच अनेक प्रश्न विचारून जातात. मुलगा समाजासाठी कितीही मोठा संघर्ष करत असला, तरी आई-वडिलांसाठी तो शेवटी त्यांचा मुलगाच असतो. त्याची प्रकृती, त्याचे आरोग्य आणि त्याचे आयुष्य यांची चिंता कोणत्याही आंदोलनापेक्षा कुटुंबासाठी अधिक वैयक्तिक असते.
पाटोद्यातील हा क्षण त्यामुळे केवळ एका भेटीचा प्रसंग न राहता संघर्षाच्या पडद्यामागील एका बापाच्या मनाची अवस्था उघड करणारा ठरला. कॅमेऱ्याने अश्रू टिपले; मात्र त्या अश्रूंमागची वेदना शब्दांत मांडणे कदाचित अशक्यच आहे.
काही क्षण बातमी बनतात, काही क्षण इतिहासाची नोंद बनतात; तर काही क्षण माणसाच्या मनावर कायमचे कोरले जातात. पाटोद्यातील बाप-मुलाच्या भेटीचा हा क्षण त्यापैकीच एक ठरला.
No comments:
Post a Comment